شهرستان كوثر
سنجبد ياكيوي
مساحت اين بخش 60/1456 كيلومتر مربع مي باشد و بين شهرستانهاي خلخال و اردبيل و ميانه واقع شده و بوسيله جاده آسفالت به اردبيل و خلخال وصل مي شود. پوشش گياهي آن به صورت استپي بوده و در ارتفاعات به صورت مراتع قابل استفاده دامداران است . شغل عمده مردم كشاورزي ، دامداري ، فرش بافي و زنبورداري است محصولات كشاورزي آن غلات ،علوفه حبوبات ،ميوه و عسل مي باشد.
مساحت شهر 124 هكتار و ارتفاع آن از سطح دريا 1350 متر و ارتفاع گيوي عليا 3500 متر مي باشد اين شهر از نظر جغرافيايي 48 درجه و 24 دقيقه و 50 ثانيه طول جغرافيايي و 37 درجه و 44 دقيقه و 10 ثانيه عرض جغرافيايي واقع شده است و اختلاف ساعت آن با تهران 12دقيقه يعني ساعت 12 گيوي ساعت 12/12 دقيقه تهران است . گيوي عليا هم در 68 درجه و 19 دقيقه طول جغرافيايي و 37 درجه و 24 دقيقه عرض جغرافيايي واقع شده است .
اين شهر جزو نقاط سردسير بوده و داراي زمستاني سرد و طولاني و تابستاني كوتاه است . گيوي از نظر فيزيكي در دامنه كوه از ناب ( ازنو ) در يك دره با شيب نسبتاً زياد قرار دارد. در بالاي دره در شمال شهر جاده خلخال – اردبيل و در پايين و در جنوب شهر رودخانه گيوي چايي و باغات قرار دارند شيب كلي آن از شمال به جنوب بوده و كوههاي چوپان گدوگي در غرب و سنج روپير در شرق و گوي يال در شمال آن قرار دارند و عوارض آن يكنواخت نيست .
اين شهر در سال 1273 با يك زلزله به كلي ويران مي شود و همه كساني كه به مسجد دميرچي پناه برده بـــوده اند مي ميرند آنهايي كه زنده مي مانند به بنادر انزلي و تعداد زيادي به بندر كراسنودسك روسيه مي روند.
در سال 1303 همزمان با ميرزاكوچك خان جنگلي براي دفاع در محلي به نام دربند مشكول كه در 24 كيلومتر جنوب گيوي است جمع مي شوند و هنگ ا ول ارتش فرستاده رضاشاه را به همت عظمت خانم از بين مي برند و سلاحشان را ضبط مي كنند و هنگ دوم با استفاده از توپ و خراب كردن كوه روي سر آنها پيروز مي شوند.
در سال 1326 قحطي توام با وبا عده زيادي را مي برد و در سال 1329 روسها به اين منطقه مي آيند و در جنگ جهاني دوم گندم در خلخال تمام مي شود و چون همه مردم فقط برنج مي خورده اند آن سال را دويي ايلي ( سال برنج ) مي نامند.
علل گسترش اين شهر در سالهاي قبل وجود راه هرو آباد و اردبيل بوده است . وقتي دكتر اقبال نخست وزير به دعوت عيسي بهزادي وكيل پايه يك دادگستري به گيوي آمد همه شعار مي دادند اول راه ، آخر راه ، ما راه مي خواهيم و خلخال را از بن بست و بيراهي نجات دهيد . بعد از آن راهي كشيدند و اين راه موجب گسترش اين شهر شد.
اولين دبستان اين شهر به نام دبستان حافظ در سال 1319 و اولين دبيرستان آن به نام بوعلي سينا در سال 1331 تاسيس شده است . |